Czternaście lat temu założyłam sobie tego bloga. Najpierw na platformie : BLOGGER przez 4 lata , a później – czyli teraz mija 10 lat – na platformie WordPress . To ciągle jest bardzo ekscytujące zajęcie 😀
Blogger – to takie pionierskie czasy, czyli kopiowanie, zmienianie kodów, wklejanie ich do programu – po to żeby upiększyć stronę, dodać np zegar, licznik odwiedzin. Pamiętam moje rozgorączkowanie związane z niepewnością czy czegoś przy wklejaniu , bądź nadpisywaniu nie pominęłam albo nie zdublowałam. Wspominam to z rozrzewnieniem. A dzień kiedy założyłam bloga też wspominam z radością i nieustanną dumą bo w godzinę po jego założeniu już miałam obserwujących – i to zupełnie obcych ludzi , nie z Polski – . Na Bloggerze była taka opcja : *Nowe blogi * i tam po prostu można było sobie zobaczyć, kto przez ostatni tydzień założył webloga na świecie. To było super ! Nie wypełniało się ankiety, która podsuwała tylko to, co mogłoby Cię w danym momencie zainteresować – tylko takie panoptikum, zbiór zjawisk – na zasadzie : zobacz co inni robią, czym się bawią , czym się dzielą , co ich absorbuje. Prawda, było tego mniej niż teraz, ale cieszę się że mogłam „wychodzić ze swojej bańki „. Byłam też kilka razy, na takim spotkaniu w realu z osobami prowadzącymi swoje blogi – i pamiętam jakie to było zabawne, kiedy nie znaliśmy jeszcze swoich prawdziwych imion, więc zapoznanie zaczynało się od słów : cześć, jestem Dom z mozaikami , czyli Ala . Generalnie nie żałuję tego czasu, bo nawet jeśli spotkałam się z szyderstwem i lekceważeniem mojej blogowej pasji , to ja dalej mam frajdę , a tych co mnie nie wspierali nie ma już obok mnie .
Ściskam wirtualnie moich Blogo-czytaczy, Blogo- zaglądaczy. Buziaki. Dziękuję sobie i Wam . Statystyki poniżej .
#statystyki, #blog, #wspomnienia, #domzmozaikami, #AlazPodhala
Z niezmiennym entuzjazmem , podekscytowaniem i radością pozdrawiam – Ala